ஏர் முன்னது எருது - உயிர்

உயிர் என்றால் என்ன? உடலில் அது எங்குள்ளது?

‌ மூளையில்‌ இருக்கிறதா?

மூளை சிந்திக்கும்‌ இயந்திரசாலை. ஆகையால்‌ மூளையில்‌ தான்‌ ஆன்மா இருக்கிறதென்று சிலர்‌ கூறுின்றனர்‌.

நம்‌ மனதைக்‌  குறிப்பிட்டுப்‌ பேசும்‌ போது மார்பைக்‌ கையினால்‌ சுட்டிக்‌ காட்டிக்‌ குறிப்பிடுகின்றோம்‌, அளவு கடந்த பயம்‌, இன்பம்‌ அல்லது துன்பம்‌ எற்படும்‌ போது நம்முடைய இதயம்‌ படபடக்கத்‌ தொடங்குகின்றது. இதனால்‌ சிலர் இதயத்தில்‌ உயிர் இருக்கின்றதென்று கூறுகின்றனர்‌.

ஒருவனை தூக்கிலிட்டு உயிர்‌ இழக்கச்‌ செய்யலாம்‌. அப்படியானால்‌ கழுத்தில்‌ உயிர்‌ இருப்பதாக எண்ணலாமா?

 நடு வயிற்றில்‌ உதை கொடுப்பதால்‌  மரணம்‌ எற்படலாம்‌. அப்போ இதுதான் உயிர் இருக்கும் இடமா?

ஒரு மனிதனுக்குப்‌ பிராணன்‌ இழுத்துக்‌ கொண்டு இருக்குபோது சுவாசப்‌ பைகளும்‌ இதயமும்‌ கூடிய மட்டும்‌ வேலை செய்து அவனைக்‌ காப்பாற்ற முயலுன்றன, இதனால்‌ உயிர்‌ சுவாசப்‌ பையில் அல்லது இருதயத்தில்‌ இருப்பதாகச்‌ சொல்லலாமா?

பக்க வாதம் வந்த பகுதி சூம்பிப்போய் அசைவின்றி இருக்கும். அந்த அங்கத்தை உயிர்‌ இழந்த அங்கம்‌ என்று சொல்லலாமா?

இறந்து பின்பு ஒரு  உறுப்பானது இன்னொருவருக்குப் பொருத்தப்படுகிறது. அது அவரது உடலில் வாழுகிறது. அப்போது ஒருவரின் உயிரின் ஒரு பகுதி இன்னொருவர் உடலில் உயிர்வாழ்கிறதா?

பல்லியின்‌ வால்‌ அறுந்து விட்டால்‌ வால்‌ மட்டும்‌ தனியே சற்று நேரம்‌ துள்ளிக்‌ கொண்டிருக்கும்‌. கடலில்‌ வாழும்‌  நட்சத்திர மீனையோ, பிளனேரியாவையோ இரு துண்டாக வெட்டினால்‌ இரண்டு துண்டுகளும்‌ தனித்தனி உயிர்‌ நிலைகளாக வளர்ந்து இரண்டு உயிர்கள்‌  ஆகும். இது போல உயிரினைப் பங்கிடலாமா?

கண் முன் நடமாடிக்கொண்டிருக்கும் ஒரு உயிர், திடீரென இறக்கும் அறிகுறிகளைக்காட்டினால் மருத்துவர்கள் என்ன செய்கின்றனர் என படங்களில் பார்த்திருக்கிறோம். நெஞ்சில் கையை வைத்து மாறிமாறி அழுத்துகிறார்கள், வாயோடு வாய் வைத்து சுவாசம் அளிக்கிறார்கள், நெஞ்சில் அயன் பாக்ஸ் போல் ஒரு சாதனத்தை வைத்து கரண்ட் ஷாக் கொடுக்கிறார்கள், ஏர்போர்ட்டில் விழுந்த பெண்ணின் கழுத்தைக் கீறி ஸ்ட்ராவை சொருகுகிறார்கள். இவ்வாறு செய்து உயிர் உடலை விட்டு நீங்குவதைத் தவிர்க்கிறார்கள்.

“அவர்கள் என்னதான் செய்கின்றனர்? “

ஒவ்வொரு செல்லுக்கும் ஆற்றல் மூலக்கூற்றையும், வளி எனும் பிராணனையும் குருதி எடுத்துச் செல்கிறது. இதயம் எனும் மோட்டார் பம்பின் வேலையால் குருதி ஓட்டம் நடைபெறுகிறது. இவற்றில் நேரும் தடையினால் செல்கள் இயங்குவதற்கான வளியும் ஆற்றல் மூலக்கூறும் கிடைக்காமல் போகின்றது. அதன் காரணமாக செல்கள் அனைத்தும் செயலிழந்து மரணம் சம்பவிக்கிறது. தனித்தனி செல்களின் ஒட்டுமொத்த இறப்பு உயிரின் இழப்பு.

கழுத்தைக் கீறி ட்யூபை சொருகுவது மூச்சுப்பாதையின் அடைப்பை நீக்கி, வாயோடு வாய் வைத்து ஊதுவது சுவாசத்தை வெளி உதவியோடு செய்ய, இதயத்தை வெளியிலிருந்து செயல் படுத்துவதற்கான உதவி தான் நெஞ்சை அழுத்துவதும் அயன் பாக்ஸ் கொண்டு கரண்ட் வைப்பதும். இதுமட்டுமல்லாமல் இரத்தப்போக்கை தடுப்பது, ட்ரிப்ஸ் ஏற்றுவது, குருதிக்குழாயின் அடைப்பை நீக்குவது அனைத்தின் அடிப்படையும் இதுதான்.

மேற்கூறிய திடீரென ஏற்படும் வேண்டா தடைகளால் ஒவ்வொரு செல்லும் ஆற்றல் இன்றி தவிக்க,  செல்களின் கூட்டு இயக்கத்திற்கு பாதிப்பு நேருகின்றது. சமச்சீர் இயக்கக் கட்டுக்கோப்பு குலைந்து, உடலின் செல்கள் ஒருங்கிணைந்து செயல்படும் திறன் நிரந்தரமாக இழக்கப்படுவதே உயிரிழப்பு.

ஆங்கில மருத்துவம் துடிக்கத்தடுமாறும் இதயம், சுவாசிக்கத்தயங்கும் நுரையீரல், கழிவை வெளியேற்றா கிட்னி முதலியவற்றின் வேலைகளை இயந்திரத்தின் துணையுடன் மேற்கொண்டு இறப்பை தள்ளிப்போடுவதன் மூலம் வாழ்நாளை நீட்டிக்கிறது.

ஆங்கில மருத்துவம் நம்மை நீண்ட நாள் வாழவழிசெய்கிறது என்று சொல்லலாம்; அல்லது இயந்திரங்கள் மற்றும் மாத்திரைகள் துணையுடன் இறப்பை மட்டுப்படுத்துகிறது என்றும் சொல்லலாம். இம்முறைகளின் மூலம் நாம் இறப்பை தள்ளிப்போட்டு நீண்ட நாள் உயிரோடு இருக்கவைக்கப் படுகிறோம்.

“நாம் ஏன் நீண்ட நாள் வாழ ஆசைப்படுகிறோம்?”

 

 ஏனெனில் நாம் மரணத்தை எண்ணி அஞ்சுகிறோம்.

 

“மரணம் என்பது உடலின் அழிவா? அல்லது உயிர் உடலைவிட்டு நீங்கும் செயலா? “

 

நீங்கள் என்பது உங்கள் உடலா? உயிரா?  அல்லது இரண்டும் சேர்ந்ததா?

 

 உண்மையில் நீங்கள் என்பது உங்கள் நியூரானில் பொதித்து வைத்திருக்கப்படும்  உங்கள் நினைவுகளின் தொகுப்பு. நினைவு தெரிந்த நாள் முதற்கொண்டு உங்களை அழைக்கப் பயன்படுத்தப்பட்ட பெயர், பிடித்த உணவு, தண்ணீரில் தத்தளித்த பொழுது எழுந்த அச்சம், காதலனின்/ காதலியின் நிராகரிப்பு தந்த வலி, முதல் சம்பளம் வாங்கிய பொழுது எழுந்த பெருமிதம், கணவனின்/ மனைவியின் கைப்பிடித்து நெருப்பைச் சுற்றிய தருணம், நண்பனின் துரோகம், நண்பனுக்கு இழைத்த துரோகம்,  கைகளில் பிஞ்சு மகளை எந்தி நெங்கிழ்ந்தது... இந்த நினைவுகள் அனைத்தும் துடைத்தெறியப்பட்டு  நல்ல உடல் ஆரோக்கியத்தோடு உங்களை உலாவ விட்டால் உங்களால் உயிர்ப்போடு இயங்க முடியுமா என்ன? உங்கள் உடல் உறுப்புகளில் எதை வேண்டுமானாலும் அறிவியல் துணை கொண்டு மாற்றிவிடலாம். ஆனால் உங்கள் நினைவுகள் பொதிந்திருக்கும் நியூரான்களை உள்ளடக்கிய மூளையையும் மாற்றி விட்டால்?

ஆகவே, உடலின் பல உறுப்புகளை மருத்துவம் மாற்ற முடிந்தாலும், நம்முடைய நினைவுகளையும் ஆளுமையையும் தாங்கி நிற்கும் மூளையை முழுமையாக மாற்றிவிட்டால், அந்த மனிதர் இன்னும் "அவரே" என்று சொல்ல முடியுமா? என்ற கேள்வி எழுகிறது.

 கில்லடின் எனும் கொல்லும் இயந்திரம் மூலம் 28 ஜூன் 1905 இல்  தலை துண்டிக்கப்பட்ட கைதி ஹென்றி லாங்குயிலின் தலையிடம்  மருத்துவர் கேப்ரியல் பியூரியூக்ஸ் நடத்திய ஆய்வு முக்கியமானது. அந்த மருத்துவர் தனது ஆய்வில் கூறியவை பின்வருமாறு

“தலை துண்டிக்கப்பட்ட ஐந்து அல்லது ஆறு வினாடிகளுக்கு இமைகள் துடிதுடித்து  அடங்கிய பிறகு  "லாங்குயில்!" என உறுதியான குரலில் அவனின் பெயர் சொல்லி அழைத்தேன்.

அழைத்ததும் அவனது கண் இமைகள் மெல்ல மெல்ல மேலே எழுவதைப் பார்த்தேன். அவனது பெயரை அழைத்த என்னை நோக்கி  லாங்குயிலின் கண்கள்  உறுதியாக பதிந்தன, உயிருள்ள கண்கள் என்னைப் பார்ப்பது போன்ற எண்ணம் எனக்கு இருந்தது,” என்று பியூரியக்ஸ் கருத்து தெரிவித்துள்ளார்.

 பாரிஸில் இதுபோல July 17, 1793 துண்டிக்கப்பட்ட  Charlotte Corday என்பவளது தலையை துண்டித்தவன் அவளது கன்னத்தில் ஓங்கி அறைந்திருக்கிறான். துண்டிக்கப்பட்ட தலை அவனை கோவமாகப் பார்த்ததை கண்டு கூட்டமே வியந்திருக்கிறது.

 உடலில் இருந்து தலை துண்டிக்கப்பட்ட பிறகும் 5-10 வினாடிகள் அந்தத் தலையை உயர்ப்புடன் வைப்பதற்கு தேவையான ஆக்ஸிஜன் குருதியில் இருக்கும். அதுவும் இறப்பதற்கு கண நேரத்திற்குள் நீங்கள் வாழ்ந்த வாழ்க்கை பிளாஷ்பேக்காக பளிச்சிடும் என்கிறார்கள்.

பாம்புகள் குளிர் ரத்தப் பிராணிகளாதலால் அதற்கு மூளைக்கு அதிக அளவு ரத்தம் தேவைப்படாது. எனவே துண்டிக்கப்பட்ட பாம்பின் தலை கூட உங்களை கடித்து விஷம் ஏற்றக் கூடும். தலை துண்டிக்கப்பட்ட கரப்பான்களால் சில நாட்கள் வரையிலும் கூட உயிர் வாழ முடியும்.

இதுபோன்ற பல ஆய்வுகள் எலிகள் போன்ற உயிரினங்களை வைத்து நடத்தப்பட்டுள்ளன. இவற்றைக்கொண்டு அறிவியல் உலகம் உயிர் என்பது என்ன என்பதைப்பற்றி குருடர்கள் யானையைக் கைகளால் தடவி உணர்வது போல் உணர முயன்று கொண்டு இருக்கின்றன.

 உண்மையில் நீங்கள் என்பது உங்கள் பெயரோ  உடலோ  உயிரோ அல்ல…

 நீங்கள் வாழ்ந்த வாழ்வின் நினைவுகள்.

 இறக்கும்  பொழுது நியூரான்களுக்கு செல்லப்படும் குருதி தடைப்பட்டு நியூரான்கள் அழிய ஆரம்பிக்கிறது. அனுபவத்தால் கட்டமைக்கப்பட்டு நினைவுகள்வழி வாழும் 'நீங்கள்' என்ற ஒன்று இந்த உலகில் இருந்து மறைந்து போகிறது. அதன் பின்பு உங்கள் உற்றார் உறவினர் நினைவுகள் வழி நீங்கள் வாழலாம்.

இன்றிலிருந்து 120 வருடங்கள் கழித்து இந்த உலகில் இருக்கும் அனைவரும் மாற்றப்பட்டு விடுவார்கள்.  அவர்கள் நினைவுகளில் நீங்கள் இருப்பதற்கான வாய்ப்புகள் மிகவும் குறைவு.

 உயிர் என்ன என்று  அறிவதை விட, இந்த உயிரோடு இருக்கும் பொழுது  என்ன செய்ய முடியும் என அறிவதே முக்கியம்.

உயிரை இன்னதென்று அறிய, ஓரறிவு கொண்ட மரத்தை உதாரணத்திற்கு எடுத்துக் கொள்வோம். மரத்தின் உயிர் தண்டில் இருக்கிறதா? அல்லது சைசில் பெரிய கிளை ஏதேனும் ஒன்றில் இருக்கிறதா? அல்லது வேர்தனில் இருக்கின்றதா?

 இதில் ஏதேனும் ஒன்றை வெட்டிவிட்டால் மரம் உயிரிழந்து விடுமா என்ன?

இது ஜைன தீர்த்தங்கரர்களில் முக்கியமானவரான மகாவீரர் என்பருக்கும் தமிழரான மற்கலி கோசாலருக்கும் இடையே நடந்த விவாதத்தை நினைவூட்டுகிறது. 

அவர்கள் இருவரும் பயணத்தின் போது, ​​ஒரு வாடிய மரத்தைக் கண்டார்கள்.

நியதி மீது நம்பிக்கை கொண்ட கோசாலர், மரத்தின் விதி நிலையானது மற்றும் மாறாதது என்பதால் அது உயிரற்றதாகவே இருக்கும் என்று வலியுறுத்தினார்.

மறுபுறம், மகாவீரர், இயற்கை காரணங்களால் மரத்தின் நிலை மாறக்கூடும் என்று நம்பினார்.

சிறிது நாள் கழித்து, சாதகமான சுற்றுச்சூழல் காரணமாக, மரம் புதிய வளர்ச்சிக்கான அறிகுறிகளைக் காட்டத் தொடங்கியது.

இது கோசாலரின் விதியை மாற்ற முடியாது என்ற உறுதியான கூற்றை கேள்விக்குள்ளாக்கியது.

இருப்பினும் அந்த மரம் பிழைக்க வேண்டும் என்ற நியதி இருந்ததனால் அது பிழைத்திருக்கலாம் அல்லவா? இதன் அடிப்படையில் இருவருக்கும் இடையே கடும் விவாதம் ஏற்பட்டது,

மகாவீரர் ஜீவாவை அல்லது சீவனை (ஆன்மாவை) அழிவற்றது, தனித்துவமானது  மற்றும் உடலிலிருந்து வேறுபட்டது என்று விவரித்தார்.

ஆன்மாவிற்கு அறிவு, உணர்தல், பேரின்பம் மற்றும் ஆற்றல் போன்ற உள்ளார்ந்த குணங்கள் உள்ளன, ஆனால் இவை கர்மாவால் மறைக்கப்படுகின்றன என்றார்.

மோட்சம் என்பது ஆன்மாவை அனைத்து கர்ம அசுத்தங்களிலிருந்தும் விடுவித்து, அதன் தூய்மையான, ஆனந்தமான தன்மையை மீண்டும் பெறும் நிலை என்பதே மகாவீரரின் நிலைப்பாடு.

கோசாலரோ தமிழர்களின் வாழ்வியலின்படி மோட்சத்தை அவர் நம்பவில்லை. அஜீவிகா அல்லது ஆசீவகக் கோட்பாட்டின் படி; சீவன் வாழும் வாழ்வு பிரபஞ்சத்தில் ஏற்கனவே தீர்மானிக்கப்பட்டது  என்று கருதுகிறது. அது மகாவீரரின் ஜீவன் கோட்பாட்டை எதிர்த்தலால் ஆ’ஜீவ’க் கோட்பாடு எனப்பெயர் பெற்றது. (ஆசு + ஈவு  +  அகம், என்றும் இதற்கு விளக்கம் அளிக்கப்படுகிறது). ஆன்மாவின் தனித்துவத்தையோ ஆன்மீகப் பயணத்தையோ மற்கலி வலியுறுத்தவில்லை. மேலும் ஜீவனுக்கும் கர்மாவுக்குமான நேரடி உறவை அவர் மறுத்தார். கர்மா மறுபிறப்பு அல்லது மோட்சத்தை பாதிக்கிறது என்ற கருத்தையும் அவர் நிராகரித்தார். இக்கொள்கையின் வழி நடந்து, நாடி பிடித்து ஆண்-பெண் பேதம் அறிய முடியா நிலையை அடையும் ஆசீவகர்கள், அய்யனார் – சாத்தன் - சாஸ்தா என்று அழைக்கப்பட்டனர்.

இவ்வாறு ஓரறிவு மரமானது ‘ஜீவன்’ அல்லது ‘உயிர்’ பற்றிய சிந்தனையை கேள்விக்குள்ளாக்கி இருவேறு ஆன்மீக மரபினில் பெரும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியிருக்கிறது இந்நிகழ்வின் மூலம் அறிய முடிகிறது. ஜீவன் எனும் ஆன்மாவைப் பற்றிய தேடலே இதுபோன்ற ஆன்மீக மரபுகள் அத்தனையின் அடிநாதமாக இருந்திருக்கிறது.

சரி ஜீவன் எனும் உயிர் என்ன என்று நம் முன்னோர்கள் ஏதாவது புரியும்படி கூறியிருக்கின்றனரா?

திருமந்திரப்பாடல் ஒன்று,

மத்திம மோத்த சிலந்தி வலயத்துள்‌

ஒத்தங்‌ கிருந்து உயிருண்ணு மாறுபோல்‌

அத்தனும்‌ ஐம்பொறி யாடகத்‌ துள்நின்று

சத்த முதல்‌ஐந்தும்‌ தானுண்ணு மாறே

அதாவது உயிரானது சிலந்தி நூல் வலை பின்னுவது போல உடலைக் உருவாக்கி உள்ளது. வலையின் துணைகொண்டு இரையை சிலந்தி பொறி வைத்துப்பிடித்து உண்கிறது. அதுபோல உடலில் இருக்கும் ஐம்புலன் கொண்டு உணவை ஈட்டி உடல் வளர்த்து அவ்வுடலில் உயிர் தங்கியிருக்கிறது.

திருமூலர் பல பாடல்களின் வழி அறிவையே உயிர் என்கிறார். அந்த உயிரானது பரிணாமத்தில் பல படிநிலைகளைக்கொண்டுள்ளது.

ஒன்றறிவதுவே உற்றறிவதுவே

இரண்டறிவதுவே அதனொடு நாவே

மூன்றறிவதுவே அவற்றொடு மூக்கே

நான்கறிவதுவே அவற்றொடு கண்ணே

ஐந்தறிவதுவே அவற்றொடு செவியே

ஆறறிவதுவே அவற்றொடு மனனே (தொல்காப்பியர்)

 ஓரறிவு என்பது தொடு உணர்வு, அடுத்த அறிவு சுவை, மூன்றாம் அறிவு மணம், நான்காவது கண், ஐந்தாவது செவி.

மேற்கூறிய ஐம்புலன்களின் துணையால் சூழலை முடிந்த மட்டும் ஐந்தறிவு உயிர்களால் உணர முடிந்தது. மனிதனால் ஐம்புலன்களால் பெறும் அனுபவங்களை எண்ண அலைகளாக மூளையால் தொகுத்து அறிய முடிகிறது. இதை ஆறாம் அறிவாம் மனம் எனும் பகுத்தறிவாக மனிதர்கள் பெற்றிருக்கின்றனர். ஆனால் அறிவை திரையிட்டு மறைக்கும் வேலையையும் புலன்கள் செய்கின்றன. அவை வழங்கும் இன்பம் நம்மை சிந்திப்பதை தவிர்த்து உலக இன்பத்தில் கட்டுண்டு இருக்க வைக்க முயல்வதாக சித்தர்கள் குற்றம் சாட்டுகின்றனர். அதனாலேயே அவற்றை ஐம்பொறிகள் (five traps) என்று அழைத்தனர். இதைத் தாண்டியும் மேலும் நான்கு அறிவுகள் உள்ளன என்கிறார் திருமூலர்.

உற்றறிவு ஐந்தும் உணர்ந்தறிவு அறு ஏழும்

கற்றறிவு எட்டும் கலந்தறிவு ஒன்பதும்

பற்றிய பத்தும் பலவகை நாழிகை

அற்ற தறியாது அழிகின்ற வாறே-திருமந்திரம்741

 

“ஆறறிவில் இருந்து பத்து அறிவாக உயர்வது எப்படி? அறிவு எனும்  உயிரை எவ்வாறு வளர்ப்பது?”

அதற்கு திருமூலர் தரும் பதில்

உடம்பார் அழியில் உயிரார் அழிவர்

திடம்பட மெய்ஞ்ஞானம் சேரவும் மாட்டார்

உடம்பை வளர்க்கும் உபாயம் அறிந்தே

உடம்பை வளர்த்தேன், உயிர் வளர்த்தேனே...'

திருமந்திரம்- 724

உடலை பாதுகாத்து வளர்த்தல் மூலமே உயிர் வளர்க்கமுடியும் என்கிறார் திருமூலர்.

 "உடம்பார் அழியில் உயிரார் அழிவர்" என்று திருமூலர் கூறுகிறார். உடல் சிதைந்தால், அதில் வெளிப்படும் உயிரின் செயல்பாடும் நிற்கிறது. உடலின்றி அறிவு வெளிப்பட முடியாது. எனவே உடலைப் பேணுவது உயிரைப் பேணுவதற்கான முதல் படி என்று அவர் வலியுறுத்துகிறார்.

கபம்

 கபம்:

‘வளி’யாக உள் செல்லும் காற்று, கணையத்தின் மற்றும் ஈரலின் நொதிகள் துணையுடன் உணவை எரித்து வெப்பம் எனும் ஆற்றலைப் பெறுகிறது (அழல் அல்லது பித்தம்). நிலம் போன்ற இந்த உடலில் நீரானது நதிவழியாகச் சென்று நிலத்தை வளப்படுத்துவது போல நீர்த்திருக்கும் உடல்தாதுவான இரத்தம் உடலை செயல் பட வைக்கிறது.  மேலும் உடல் எனும் மண்ணானது நீரால் குளிர்விக்கப் படுகிறது, தவிற இது நெய்ப்புத்தன்மையையும் உண்டாக்குகிறது. இந்த நெய்ப்புத்தன்மை வழங்கும் நீர் தோஷத்தை ஐயம், கபம் அல்லது சிலேட்டுமம் எனக்குறிப்பிட்டனர்.

ஐயம் உடலுக்கும் மூட்டுகளுக்கும் வலிமையை வழங்குகிறது. தோலுக்கு பளபளப்பையும், கண்ணுக்குக் குளிர்ச்சியையும் தருகிறது. தோல், மலம், சிறுநீர் போன்றவற்றிற்கு நிறம் தருதல், உடலுக்கு மென்மை, வளமை, பெருமை தருதல், நாவுக்கு இனிப்புச் சுவை தோன்றல் போன்ற செயல்களையும் செய்கிறது.

சுருங்கக் கூறின், நிலம் எனும் உடலானது, நீர் மூலம் செயல்பட்டு, காற்றின் துணைகொண்டு நெருப்பு எனும் ஆற்றலைப் பெற்று, ஆகாயம் எனும் சிந்தனையை மேற்கொள்கிறது. இவை வளி, அழல் மற்றும் ஐயத்தின் துணையால் சமநிலையில் இயங்குகிறது. இந்த மூன்று குற்றங்களும் மிகுந்தாலும் குறைந்தாலும் உடலின் சமநிலை பாதிப்படைந்து நோயாகும் என எண்ணியிருந்தனர் தமிழர்கள்.

உயிர்த்‌ தாதுகள்‌ உடலில்‌ செயல்படும்போது மலங்கள்‌ உண்டாகின்றன. இம்மலங்கள்‌ சரிவர வெளித்தள்ளப்படாமல்‌ மிகுந்தும்‌ குறைந்தும்‌ உடலில்‌ தங்‌கினால்‌ உயிர்த்தாதுக்கள்‌ குற்றமுறுன்றன. வாதம்‌ குற்றமுற்றபோது குடைச்சல்‌, வலி, வலிப்பு போன்ற மலங்கள்‌ தோன்றும்‌. பித்தம்‌ குற்றமுற்றபோது உடற்‌ சாங்கை அதிகரித்தல்‌ (சுரம்‌), எரிச்சல்‌, கோபம்‌ போன்ற மலங்கள்‌ தோன்றும்‌. கபம்‌ _ குற்றமுற்றபோது மநீதம்‌, சோம்பல்‌, பிசுபிசுப்பான்‌ சளி போன்ற ' மலம்‌ 'தோன்றும்‌.

இதில் வாத நோய்கள் தான் அதிகப்படி, அடுத்தது பித்த நோய்கள். பனிக்காலத்தில் உடலில் கபம் மிகும், கப விருத்தி காலத்தில்‌ உடலில்‌ கபம்‌ பிறழ்ந்து நடக்குமேயானால்‌ வாத விருத்தியாகும்‌ சுவையுள்ள பொருள்களை எடுத்துக்கொண்டால் கபத்தை நல்லநிலைக்கு கொண்டுவரமுடியும்.  இதுபோல பொழுதுக்குமான உணவுக்கூறுகளையும் சித்தமருத்துவம் கொண்டிருக்கிறது.

 வாத தோஷம் கொண்ட உடலானது ஊட்டம் இல்லாத நிலம் போன்றது.  ஊட்டமில்லா நிலத்தைக் கொத்தி கிளறி வளப்படுத்துவது போல எண்ணை கொண்டு தடவி அதை சரி செய்கின்றனர் சித்த மருத்துவர்கள்.

வெயில் காரணமாக பயிர்கள் வாட ஆரம்பித்தலை அழல் எனும்  பித்தத்தோடு ஒப்பிடலாம் . வாடிய பயிர் கருகுவதற்குமுன் அதற்கு நீர் பாய்ச்ச வேண்டுமல்லவா? அது போல பித்தம் அதிகரிக்கையில் குளிர்ச்சி உண்டாக்கும் மருந்துகள் கொண்டு உடலை குளிர்வித்தலை  செய்கின்றனர் மருத்துவர்கள்.

 அதிகப்படியான நீர் விளைநிலத்திலிருந்தால் பயிர்கள் அழுகிவிடுமல்லவா? அதைத் தவிர்க்க நாம் அந்த நீரை நிலத்திலிருந்து வெளியேற்றுவோமல்லவா? 

அதுபோல, கபம் அதிகரிக்கையில் அதிகப்படியான கபத்தை உடலில் வெளியேற்றுவதனால் உடல் சீர்பெறுகின்றது.

வளி என்பது படைப்பாற்றலையும்‌, ( Creative force) அழல்‌ என்பது நிலைப்பாற்றலையும்‌, ( maintanance force ) ஐயம்‌ என்பது சிதைப்பாற்றலையும்‌ (Degenerative force) கொண்டவை. இவற்றை 'உயிர்த்தாதுக்கள்‌' என்பர்‌. உடலியக்கத்தின்‌ இயல்பான நிலையில்‌ இவை மூன்றும்‌ முறையே 4:2:1 என்ற விகித அடிப்படையில்‌ செயல்படும்‌; செயல்படவேண்டும்‌.

சித்த மருத்துவத்தைப் போல ஆயுர்வேதத்தின் அடிப்படையும் இதே மூன்று தோஷங்கள் தான். சரக சமித நூலை எழுதிய சரகர் தான் ஆயுர்வேத முன்னோடி. கிபி 300 அவரது காலம். புத்தமத நூல்களும் ஆயுர்வேதமும் முக்குற்றத்தைத் தான் அடிப்படையாகக் கொண்ட வைத்தியமுறையை கொண்டிருக்கின்றன. மேலும் சேர நாட்டின் வர்ம மருத்துவத்திற்கும் சீனாவின் அக்குபிரஷர் மருத்துவத்திற்கும் நெருங்கிய தொடர்பு உள்ளது.

சித்தமருத்துவத்தின் தொடக்கம் அகஸ்தியர் என்பவரிடம் இருந்து ஆரம்பிப்பதாக நூல்கள் தெரிவிக்கின்றன. தமிழ் மருத்துவத்தின் அங்கமாகிய சித்த யோக மருத்துவ முறைகளைத் தோற்றுவித்தவர் ஆதிநாதர் என்று “ஹடயோக பிரதீபிகை” குறிப்பிடுகிறது. ஆதிநாதர், ரிஷபதேவர் எனும் பெயர்கள் ஆதி தீர்த்தங்கரின் பெயர் என ஆசீவக சமண சமயமும் ஜைன சமயமும் குறிப்பிடுகின்றன.

வாதம், பித்தம் கபம் ஆகியன பலவகைப்பாதைகள் வழி உடலில் பயணிப்பதைப் பற்றி நாம் பார்த்தோம். இப்பாதையில் அடைப்போ, பிணக்கோ ஏற்பட்டால் அவை தாதுக்களில் குற்றம் ஏற்படுத்துகின்றன. அதை நாம் உணர முடியும். வாத குற்றத்தில் களிமண் நிற கசப்புப் படலம் நாவைச் சூழும். பித்தத்தில் புளிப்புச் சுவை கொண்ட மஞ்சள் படலம் நாவை சுற்றிப்படரும். கபத்தில் வெள்ளை நிற இனிப்புச்சுவை படலம் தோன்றும். இவற்றை நீக்க ஒரு எளிய வழிமுறை இருக்கிறது. அந்த எளிய முறைதான் ஆயுர்வேதத்தின் அடிப்படை மருத்துவம்.

அதை ‘லங்கணம் பரம ஒளடதம்’ எனக்குறிப்பிடுகின்றனர்.

நோய்க்குக்‌ காரணமான தவறான உணவு முறைகளை நீக்கி, உடல்‌ வன்மைக்கும்‌ கால மாறுபாடுகளுக்கேற்பவும்‌, முன்‌ உண்ட உணவு செரித்த பின்னும்‌ உண்ண வேண்டும்‌ என்பதையும்‌ திருவள்ளுவர்‌, ‘OT OUT டில்லைத உண்டி மறுத்தூண்ணின்‌ ஊறுயா டில்லை உயிர்க்கு: என்றும்‌, (குதன்‌) மருந்தெஸ வேண்டாவாம்‌ யாக்கைக்கு அருந்தியது அற்றது போற்றி உணின்‌: என்றும்‌ கூறியுள்ளார்‌. 

அனைவரும் எதைச் சாப்பிட்டு தம் உடம்பை சரி செய்து கொள்வது என்று தேடுவதிலேயே தங்கள் வாழ்க்கையை செலவிட்டு கொண்டிருக்கின்றனர்.

எதையும் சாப்பிடாமல் இருந்தாலே உடல் தன்னைத்தானே சரி செய்து கொள்ளும்.

//உற்ற சுரத்துக்கும் உறுதியாம் வாய்வுக்கும் அற்றே வருமட்டும் அன்னத்தைக் காட்டாதே//. அதாவது சுரத்திற்கும் புளிப்பு மிகுதியால் வரும் வாத ரோகத்திற்கும்  விரதமே தீர்வு.

ஆனால் புலன்களின் மூலம் மணமாகவும், சுவையாகவும் அறுசுவை உணவுகள் நம்மை ஈர்த்துக் கொண்டே இருக்கின்றன. இதனால் சுவை ஒன்றை மட்டுமே அடிப்படையாகக் கொண்டு சத்துக்களை கணக்கில் கொள்ளாமல் செயற்கை சுவையூட்டிகளால் சமைக்கப்பட்ட உணவை உண்ணும் வழக்கத்தை; நாம் நகரத்திணையில் பின்பற்றிக்கொண்டிருக்கின்றோம். அதனால் We no longer depend upon taste by nutrient sensor and early-warning system as it is originally served.

சுவை அதிகமாக இருக்க வேண்டும், அது உடலுக்கு நல்லது செய்யும் சத்தான உணவாகவும் இருக்கவேண்டும் என்பதே அனைவரின் விருப்பமாக இருக்கிறது.

“அப்போ சத்துள்ள பண்டங்களை சுவையூட்டிகள் கொண்டு சுவைப்படுத்தலாமா?”

சத்துள்ள ஆகாரத்தை மிகவும் சுவையாக ஆக்கக்கூடிய ஒரு சுவையூட்டியை நாம் தயக்கமின்றி பயன்படுத்தலாம், அது உலகின் ஆகச்சிறந்த சுவையூட்டியாகும். அந்த ஒற்றை சுவையூட்டியால் எந்த வகை உணவாக இருந்தாலும் மிகவும் சுவைக்கும்.

அந்த சுவையூட்டியின் பெயர் ‘பசி’.

 உடலை பசிக்கவிட்டு புசிப்பதே நம் வழக்கம். மூன்று வேளை உணவு என்பது மில்லியன் ஆண்டுகளாக நம் உடல் அனுபவிக்காத ஒன்று.

“Hunger is the first element of self-discipline. If you can control what you eat and drink, you can control everything else.”

பசியை கட்டுப்படுத்துவது என்பது சுய ஒழுக்கத்தின் முதல் படி. “நீங்கள் சாப்பிடுவதை கட்டுப்படுத்த முடிந்தால், மற்ற அனைத்தையும் நீங்கள் கட்டுப்படுத்தலாம்” என்பது டாக்டர் உமர் ஃபாரூக் அப்துல்லாஹ்வின் புகழ்பெற்ற மேற்கோள்.

பசியின் போதுதான் மூளையானது சூழலை நன்கு உள்வாங்க ஆரம்பிக்கும். அதனால் தான் இறைவனை அடைவதற்கான அல்லது உணர்வதற்கான வழியாக விரதத்தை அனைத்து சமயத்தினரும் முன்னிருத்தினர்.

உதாரணத்திற்கு ரிஷபதேவர் 400 நாட்களுக்கு உண்ணா நோன்பு இருந்தவர். அவரைப் பின்பற்றி ஜைனர்களும் அச்சாதனையை செய்துள்ளனர்.

“என்னால் பசியை எளிதில் கட்டுப்படுத்த முடியாதே, நான் என்ன செய்ய?”

 ஓசை செல்லாவின் ‘ஓ டயட்’ எனும் புத்தகத்தை வாங்கிப் படித்துப்பாருங்கள். பசியையும் தணித்து விரத்தின் பயன்களையும் பெறும் நமது பாரம்பரிய வழிமுறையினை அனைவரும் எளிதில் பின்பற்றும்படி எடுத்துக் கூறியிருக்கிறார் அவர்.

டயட்டுகளாகட்டும், மூச்சுப்பயிற்சிகளாகட்டும், மருத்துவமுறைகளாகட்டும்… இவை அனைத்தையும் நாம் பின்பற்றுவதன் காரணம் உயிரை உடலில் நிலைநிறுத்துவதற்காகத்தான்.

“ஆமாம்… இந்த உயிர் என்றால் என்ன?”

---------------

Picture courtesy:Tamil traditional medicinal system - siddha: an indigenous health practice in the international perspectives Kaliyaperumal Karunamoorthi

வாதம்‌

 வாதம்‌ 

 கொழுப்போ, சர்க்கரையோ, அமினோ அமிலமோ எதுவாகிலும் அது உணவின் வழியாகவே உடலுக்குள் பெறப்பட்டது.

இந்த ஆற்றல் மூலக்கூறுகள் ‘வளி’ எனும் பிராண வாயுவால் தான் எரிக்கப்படுகிறது.

 வாதம்‌ என்னும்‌ சொல்லை திருவள்ளுவர்‌ திருக்குறளில்‌ ‘வளி’ என்றே குறிப்பிடுகிறார்.

‘வாதம்’ ‌ என்னும்‌ சொல்‌ பல பொருள்பட தமிழ்‌ மக்களிடையே வழங்கப்பட்டு வருகிறது. வாதம் என்பது பேச்சாற்றலைக் குறிக்கவும் நம்மால் பயன்படுத்தப்பட்டு வரும் ஒரு சொல்லாகும்.  சில உலோகங்களை பொன்னாக மாற்றுவதையும் இரச’வாதம்’ எனக்குறித்தனர். எனினும்‌ வாதத்தை ‘வாயு/வளி ’ என்ற சொல்லாலும்‌ குறிப்பிடுகிறார்கள்‌. இந்த வாயு என்ற சொல்‌ காற்றையும்‌ குறிக்கின்றது. உடலில்‌ இயங்கும்படியாக ‘உயிர்’ தாதுவையும்‌ குறிகின்றது. இதனால்‌ 'வெளி' எனப்படும் காற்றைக் குறிக்கப்பயன்படும் 'வாயு' எனும்சொல்லும்,‌ உடலில்‌ இயங்கும்படியான வாயுவும்‌ ஒன்றா என்ற ஐயம்‌ தோன்றி அநேகக்‌ குழப்பங்கள்‌ ஏற்படுகின்றன.

உடலில்‌ இயங்குகின்ற உயிர்த்தாது வாதம்‌, வளி, வாயு என்ற சொற்களால்‌ குறிப்பிடப்பட்டன என்றுணர வேண்டும்‌ என்கிறது 'உடல் தத்துவம்' புத்தகம். புறத்தே உலாவுகின்ற காற்றை 'கால்‌, சாற்று' என்று அறிவுறுத்திக்‌ கொள்ள வேண்டும்‌. காற்று; செல்களில் வாத உயிர்த்தாதுவை மிகச் செய்தபடியால்‌, சித்தர்கள்‌ அதனையும்‌ உயிர்த்தாதுவாக வளி, வாயு என்று; குறிப்பிட்டுள்ளனர் எனவும் கருதுவதற்கு இடமிருக்கிறது‌. 

 இந்த வாயு எவ்வாறு தகனத்திற்கு உதவி புரிந்து ஆற்றலை உடலுக்கு அளிக்கிறது என்பதை முந்தைய பதிவில் ஏற்கனவே  பார்த்து விட்டோம்.

வாதம்‌ என்பது சீவனின்‌ ஆக்கல்‌ தொழிலைப்‌ புரிகின்ற உயிர் சக்தியாகும்‌. அதனை கண்கூடாகப்‌ பார்க்க முடியாது. அதனின்‌ இயக்கத்தினால்‌ அவையங்கள்‌ தொழில்‌ புரிவதால்‌ அவதானிக்கலாம்‌.

சித்தர்‌கள்‌ ஆன்ம சக்தியைக்‌ 'குண்டலினி சக்தி' என்றும்‌ கூறுகின்றனர்‌. குண்டலினி சக்தியின்‌ பண்பை ஒரு பாம்பானது தன்‌ புற்றில்‌ வளைய வளையமாகச்‌ சுருட்டி படுத்துச்கொண்டிருக்கும்‌ நிலைக்கு ஒப்பிடப்‌பட்டுள்ளது. 

 சித்த மருத்துவத்தில் கூறப்படும் வாதத்தின் இயக்க பண்புகளை, நவீன அறிவியலில் நரம்பு மண்டலத்தின் இயக்கம், தகவல் பரிமாற்றம், உடல் இயக்க கட்டுப்பாடு போன்றவற்றோடு ஒப்பிட்டுப் புரிந்து கொள்ளலாம். பலகோடி செல்கள் எனப்படும் நம் உடலின் சீவராசிகள், வாதம் பித்தம் எனும்‌ உயிர்ச்‌ சக்திகள்‌; நரம்பு மண்டலங்களிலிருந்து கொண்டு நரம்புகளின்‌ மூலமாகச்‌ செய்வுணர்வு, மெய்யுணர்வு, சூடுணர்வு, குளிர்வுணர்வு போன்ற அநேக உணர்ச்சி நிகழ்வுகளுக்குக்‌ காரண சக்திகளாக உடலை இயக்குகின்றன என்பதே இதன் பொருளாகும்.

வாத தோஷம் உடலின் அனைத்து இயக்கங்களையும், நரம்புத் தூண்டுதல்களின் பரிமாற்றத்தையும், உணர்வு மற்றும் இயக்கக் கட்டுப்பாட்டையும் ஒருங்கிணைக்கும் ஒரு செயல்பாட்டுக் கொள்கையாக சித்த மருத்துவம் விளக்குகிறது. இதனை நவீன உடலியலில் உள்ள நரம்பு மண்டலத்தின் செயல்பாடுகளுடன், குறிப்பாக கார்டிகோஸ்பைனல் (Corticospinal) போன்ற மோட்டார் நரம்புப் பாதைகளுடன் ஒப்பிட்டுப் பார்க்கலாம்.

சித்த மருத்துவ நூல்களில், வாதத்தின் இயக்கம் 'நாடிகள்' வழியாக நடைபெறுவதாகக் கூறப்படுகிறது. அதில் முக்கியமான இரண்டு நாடிகள் இடகலை மற்றும் பிங்கலை. 

'இடகலை நாடி'வலது காலிலிருந்து மேலெழுந்து,  இடப்பக்கமாகச் சென்று, கத்திரிக்கோலைப் போலக் குறுக்காக மாறி,  இடது பக்கம் முடிவடைகிறது என்று வர்ணிக்கப்படுகிறது.

'பிங்கலை நாடி' இடது காலிலிருந்து மேலெழுந்து,   கத்திரிக்கோலைப் போலக் குறுக்காக மாறி, தலையின் வலப்பக்கத்தை அடைகிறது என்று கூறப்படுகிறது.

இவை நரம்பியல் துறையில் கூறப்படும் 'மேல்மோட்டார் நரம்பு (Upper Motor Neuron) இழைகளின் 'குறுக்குக் கடத்தல் (Decussation)' என்ற நிகழ்வுடன் ஆச்சரியப்படத்தக்க வகையில் ஒத்துப் போகிறது  

கார்டிகோஸ்பைனல் நரம்பு இழைகள் மூளைத்தண்டில் எதிர்ப்பக்கத்திற்குக் குறுக்காகக் கடப்பதால்தான், 'வலது மூளையில் ஏற்படும் பாதிப்பு இடது உடல் பக்கத்தில் பக்க'வாதத்தை' உருவாக்குகிறது; அதேபோல் இடது மூளையில் ஏற்படும் பாதிப்பு வலது உடல் பக்கத்தை பாதிக்கிறது.'

 இந்த நாடிகள் சுவாசத்துடனும் தொடர்பு கொண்டவை. அவற்றிலும் இந்த இடது வலது பிரிவினைகள் கூறப்படுகின்றன.

வளி எனும் காற்றுக்கும் அழலுக்கும் தொடர்பு உள்ளது என்பதை நாம் அறிவோம். சுவாசிப்பதன் மூலமே வளி உடலுக்குள் நுழைகிறது. சுவாசிப்பது என்பது நெஞ்சுக்கூட்டைச் சூழ்ந்துள்ள தசைகளின் துணையுடன் நுரை ஈரலின்  வெளியை(space) அதிகரித்து வளியை உள்ளிழுக்கும் செயலாகும். வளியில் உள்ள பிராணவாயு (ஆக்சிஜன்), குருதியால் சுமக்கப்பட்டு ஒவ்வொரு செல்லுக்கும் சென்றடைகிறது. அங்கு குளுக்கோஸ் போன்ற மூலக்கூறுகளிலிருந்து ஆற்றலை வெளியிடும் செயலுக்கு துணைபுரிகிறது.

அந்த ஆற்றலை அதிகம் உபயோகிப்பது தலைமைச் செயலகமான மூளை. மூளைக்குச் செல்லும் இரத்தம் தடைபடுதலாலேயே மூளையின் செல்களுக்குத்தேவையான ஆக்சிஜன் மற்றும் குளுக்கோஸ் முதலியன கிட்டாமல் பக்க’வாதம்’ முதலியன நிகழ்கின்றன.

Cognitive Functions எனப்படும், மூளையின் செயல்பாடுகளுக்கு ‘வளி’ மிக அவசியம். சுவாசத்தின் ஒழுங்கு, நரம்பு மண்டலத்தின் அமைதியையும், மனநிலையின் சமநிலையையும் பாதிக்கக்கூடியது. தர்க்க ரீதியாக முடிவெடுப்பதற்கும், உணர்ச்சிவசப்பட்டு முடிவெடுப்பதற்கும் மூச்சின் பங்கு உள்ளது.மிகவும் நிதானமாகச் சிந்தித்து திறமையான முடிவுகளை எடுக்கிறவர்களின் சுவாசத்தில் ஒரு ரிதம் இருக்கும். 

சுவாசத்தை கவனிப்பது 'விபாசனா' எனப்படுகிறது. இதுதான் புத்தருக்கு ஞானத்தை வழங்கிய கலை என்கின்றார்கள்.

“சுவாசத்தை கவனிப்பது அப்படி என்ன மாயத்தை நிகழ்த்தும்?”

சரி சிறிது நேரம் சுவாசத்தை கவனியுங்களேன்.

“மூச்சு உள்ளே செல்கிறது பின் வெளியேறுகிறது.”

இரு சுவாசத்திற்கும் இடையில் ஏதேனும் இடைவெளி விட்டீர்களா?

சரி தூங்குபவர்களின் சுவாசத்தை கவனியுங்களேன்.

ஆழ் உறக்கத்தில் இருக்கும் போது வளியை வெளிவிட்டதற்குப் பிறகு ஒரு நிறுத்தம் தோன்றுவதை அவதானிக்கலாம். அது (post-expiratory pause) எனப்படுகிறது.

இந்த post-expiratory pause நுரையீரலில் வளியின் பரிமாற்றத்திற்கு துணைபுரிகிறது. தூக்கம் அல்லது ஓய்வின் போது, இந்த மூச்சு ​​இடைநிறுத்தம் நரம்பு மண்டலத்தை அமைதிப்படுத்த உதவுகிறது, குறிப்பாக பாராசிம்பதடிக் நரம்பு மண்டலத்தில் அதன் தாக்கத்தின் மூலம் அமைதிப்படுத்த உதவுகிறது.

பிராணயாமாவில், வளியை உள்ளிழுத்தல் வெளிவிடுதல் இரண்டுக்கும் இடையில் நிறுத்தி வைத்தல் அறிவுறுத்தப்படுகிறது. இது 'கும்பகம்' எனப்படுகிறது.  நம் பொதுவான சுவாசத்தில் கும்பகம் இருப்பதில்லை.

கும்பகம் ஒரு இடைநிறுத்தம் மட்டுமல்ல, மனம், உடல் ஆகியவற்றை சமநிலைப்படுத்தும் ஒரு கருவி என்கின்றனர். இது சுவாச செயல்திறனை மேம்படுத்துகிறது, நரம்பு மண்டலத்தின் அமைதியை ஊக்குவிக்கிறது, மன கவனத்தை மேம்படுத்துகிறது என்பது அவர்களின் நம்பிக்கை.

இதில் நிறைய உண்மை இருப்பதற்கான வாய்ப்புகள் உள்ளன.

‘breath-hold diving’ ‘apnoea diving’  எனும் இழுத்துப்பிடித்து மூச்சை நிறுத்தி வைக்கும்  ஒரு வகை பயிற்சியில் நிறைய உடல் நலன் சார்ந்த பயன்கள் இருப்பது கண்டறியப்பட்டு வருகிறது.

Bajau எனப்படும் பரதவப் பழங்குடியினர், நீண்ட காலமாக கடலோடு இணைந்து வாழ்ந்து வரும் ஒரு சமூகமாகும். அவர்கள் ஆழ்கடல் நீச்சலில் அசாதாரணமான திறனை பெற்றுள்ளனர். இவர்களில் சிலர் பல நிமிடங்கள் வரை மூச்சை அடக்கி, ஆழமான நீரில் இறங்கி மீன்பிடிக்கும் திறன் கொண்டவர்கள். சிலர் சுமார் 10 நிமிடங்கள் வரை மூச்சை நிறுத்தி நீருக்கடியில் இருப்பதாக ஆய்வுகளில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

இது வெறும் பயிற்சியால் மட்டுமல்ல; அவர்களின் உடலில் ஏற்பட்டுள்ள சில பரிணாம மாற்றங்களும் இதற்கு காரணமாக இருக்கலாம் என்று அறிவியலாளர்கள் கருதுகின்றனர். குறிப்பாக, Bajau மக்களில் மண்ணீரல் (spleen) அளவு சராசரியாக அதிகமாக இருப்பது கண்டறியப்பட்டுள்ளது.

மண்ணீரல் என்பது உடலில் உள்ள இரத்த அணுக்களை சேமித்து வைக்கும் ஒரு உறுப்பு. நீண்ட நேரம் மூச்சை நிறுத்தும் போது, உடல் ஒரு “அவசர நிலை” செயல்பாட்டைத் தொடங்குகிறது. மண்ணீரல் சுருங்கி, அதில் சேமித்து வைக்கப்பட்டுள்ள சிவப்பு இரத்த அணுக்களை இரத்த ஓட்டத்தில் வெளியிடுகிறது. இதன் மூலம் இரத்தத்தில் ஆக்சிஜனை சுமக்கும் திறன் சிறிது நேரம் அதிகரிக்கிறது.

மேலும், தொடர்ந்து நீருக்கடியில் வாழ்ந்த அனுபவம், அவர்களின் உடலில் ஒரு வகையான diving adaptation எனப்படும் நீர்மூழ்கல் தழுவலை உருவாக்கியுள்ளது. குளிர்ந்த நீரில் இறங்கும்போது இதயத் துடிப்பு குறைவது (diving reflex), இரத்த ஓட்டம் முக்கிய உறுப்புகளுக்கு முன்னுரிமையுடன் செல்லுதல் போன்ற மாற்றங்கள் அவர்களின் உயிர்வாழ்வுக்கு உதவுகின்றன.

இது இயற்கையின் மற்றொரு நுண்ணறிவை காட்டுகிறது.
மனிதன் இயற்கையோடு நெருக்கமாக வாழும் போது, அவனது உடலும் அந்த சூழலுக்கு ஏற்ப தன்னை மாற்றிக்கொள்ளும் திறன் கொண்டது.

மூச்சு என்பது வெறும் காற்றை உள்ளிழுத்து வெளியேற்றும் செயல் மட்டுமல்ல; அது உயிர் மற்றும் சூழலுக்கு இடையே நடைபெறும் ஒரு தொடர்ச்சியான உரையாடல்.

அதிர்ச்சியான விஷயத்தைப் பார்க்கும் போது, மூச்சே நின்று விட்டது என்கிறோம். காரணம் மூச்சை நிறுத்துவது நிதானத்தைத் தரும் என்கிறார்கள்.

பிராணாயாமம் செய்கிற போது கும்பகம் செய்கிறோம். மெல்ல மெல்லப் பயிற்சி செய்து சாதாரணமாய் சுவாசிக்கையிலும் கும்பகம் வருமாறு செய்ய ஆரம்பித்து விட்டால் நம்மை நாம் Manage செய்யும் விதம் மிகச் சிறப்பாக இருக்கும் என்பது முன்னோர்கள் புரிதல்.

(இந்த ‘தம்’ பிடித்து மூச்சை அடக்கும் முறைகளை முறையாக பழக வேண்டும் தடாலடியாகச் செய்யக்கூடாது).

புள்ளினும் மிக்க புரவியை மேற்கொண்டால்

கள்உண்ண வேண்டாம் தானே களிதரும்

துள்ளி நடப்பிக்கும் சோம்பு தவிர்ப்பிக்கும்

உள்ளது சொன்னோம் உணர்வுடை யோர்க்கே (திருமந்திரம் 566)

Breath Control என்பது கள் உண்ட இன்பத்தையும் தரும், அதே சமயம் கள் உண்டவன் போல் சோம்பலில் மயங்கிக் கிடக்காமல், துள்ளியெழுந்து உற்சாகமாகவும் இருக்க வைக்கும் என்று இப்பயிற்சியினை குதிரையோடு ஒப்பிட்டு சொல்கிறார் திருமூலர்.

“ஏன் அவர் குதிரையோடு ஒப்பிட்டார்?”

இதை புரிந்துகொள்ள பின் வரும் கேள்விகளுக்கு விடை காணவேண்டியுள்ளது.

நீங்கள் எவ்வாறு மூச்சு விடுகிறீர்கள்? நெஞ்சு கூட்டை அசைத்தா அல்லது வயிற்றை உந்தியா? 

மூச்சு விடுவதற்கு முதுகுத்தண்டின் பங்கு உள்ளதா?

வயிறு என்பது நீர் நிரப்பி முனையில் முடிச்சு போட்ட பலூன் போன்றது. அது உந்தி அழுத்தப்படும் பொழுது நீர்பலூன் போன்ற அது, மேலே பிதுங்கி நுரையீரலை அழுத்தி அதிலிருக்கும் காற்றை வெளித்தள்ள உதவுகிறது. வயிறானது அழுத்தப்படும் பொழுது அதன் கொள்ளளவு மாறுவதில்லை. அதன் உருவ அளவில் மட்டுமே மாற்றம் ஏற்படுகிறது.

ஆனால் நெஞ்சு கூட்டினுள் இருக்கும் நுரையீரலானது ‘பாம் பாம்’ என ஒலி எழுப்பும் ஹாரன் போன்றது. அது  அழுத்தப்படும் பொழுது கொள்ளளவு மற்றும் உருவ அளவில்  மாற்றம் ஏற்படுகிறது.

முதுகுத்தண்டு முன்னோக்கி வளைக்கப்படும் பொழுது நுரைஈரல் அழுத்தப்பட்டு அதிலிருக்கும் காற்று வெளியேற உதவுகிறது. பின்னோக்கி வளைக்கும் பொழுது காற்றினை உள்ளே இழுக்க உதவுகிறது.

இதை மிருகங்களில் தெளிவாக அவதானிக்கலாம்.

வெளியேசென்று தெருநாய்கள் சுற்றிக் கொண்டிருந்தால் அவை மூச்சுவிடுவதைக் கவனியுங்கள். அதிலும் நான் சொல்வதை வேட்டைநாய்களில் நன்றாக அவதானிக்கலாம்.

வேட்டை நாய்களுக்கு நெஞ்சு கூடு அகலமாகவும்; வயிறு ஒட்டியும் காணப்படும். அவற்றின் சுவாசம் நெஞ்சுக் கூட்டை அசைப்பதின் மூலமே அமைகிறது.

 மேலும் அவை நான்கு கால் பாய்ச்சலில் ஓடுகையில் முதுகுத் தண்டை அவதானித்துப் பாருங்களேன்...

அவை பாய்ச்சலில் ஓடும் போது முதுகுத்தண்டு ‘C’ வடிவில் சுருங்கி மீண்டும் விரிகிறது. முதுகு விரியும் போது நெஞ்சுக்கூட்டின் இடவசதி அதிகரித்து காற்றை உள்ளிழுக்க உதவுகிறது; சுருங்கும் போது காற்றை வெளியேற்ற உதவுகிறது.

இதனால் ஓட்டமும் சுவாசமும் ஒன்றோடொன்று இணைந்த இயந்திர இயக்கமாக செயல்படுகின்றன.

முதுகுத்தண்டை முன்னோக்கியும் பின்னோக்கியும் வளைத்து மூச்சை இழுப்பதையும் வெளிவிடுவதையும் ஒத்திசைந்து செய்யும் கலையே சூரிய நமஸ்காரம். ஆதியில் கண்டறியப்பட்ட மூச்சுக்கலை சூரிய நமஸ்காரமாகத் தான் இருந்திருக்கும்.  ஏனெனில் சூரியனும் மூச்சுப் பயிற்சியும் உடலில் கசப்பு என்னும் அழலை அதிகரித்து நரம்பை வலுப்படுத்துவன. இதில் நிகழ்த்தப்படும் ஸ்ட்ரெச்சிங்க் உடலுக்கு இரத்த ஓட்டத்தையும் அதிகப்படுத்துகிறது.

உணவினால் மட்டும் நாம் கசப்பின் நன்மைகளை பெறமுடியுமா என்றால் கிடையாது. கசப்பின் நன்மைகளை மூச்சும் செய்யும். Fenn விளைவின்படி எவ்வளவு தசை வேலை செய்கிறதோ அவ்வளவு அழல் உற்பத்தியாகிறது. மூச்சு வாங்க ஓடும் பொழுது இந்த விளைவின்படி அழல் அதிகரிப்பதை நீங்கள் அவதானித்திருக்க கூடும்.

“உயிர் சுமக்கும் அனைவரும் தான் மூச்சு விடுகிறோம், உயிர் வாழ்கிறோம். இதை பயிற்சியாக செய்வது அவசியமா?”

ஆக்சிலேட்டரை அழுத்தினால் வண்டி ஓடும்தான். ஆனால் ஆக்சிலேட்டரை மிதிக்கத்தெரிந்தவரை எல்லாம் ஓட்டுனராகக் கருத முடியாது. கியரை மாற்றி, ஆக்சிலேட்டரைத்திருப்பி, ஏற்ற இறக்கங்களை அனுசரித்து ஓட்டுபவனே நல்ல ஓட்டுனன். அதுபோல பல்வேறு உடல் மற்றும் மன மாறுதல்களிலும் மூச்சை கவனமாக நிலை நிறுத்தப் பயன்படும் மூச்சுக்கலையினை பயின்று; அதன்மூலம் நமது உயிராற்றலை சிறப்பாக நிலைநிறுத்தலாம் என்கிறது 'யோகா அனாடமி' புத்தகம்.

வேட்டைநாய்கள் நெஞ்சுக்கூட்டை அசைத்து மூச்சுவிட்டதைப்பற்றி பார்த்தோமல்லவா? இப்போது மாடுகளைப்பற்றிப் பார்ப்போம்.

மாடுகள் புல்லை செரிப்பதற்காக பெரிய நொதிகலன்களை வயிறாக கொண்டிருக்கிறது. அதனால் தான் மாடுகள் பிள்ளைத்தாய்ச்சி போல பெரிய வயிற்றுடன் காணப்படுகின்றன. எனவே மாடுகளுக்கு நாய்களின் நெஞ்சுக்கூட்டு சுவாசம் போல் அல்லாமல் வயிற்றின் துணை கொண்டே அதன் சுவாசம் அமைகிறது. மூச்சு முட்ட உண்பது என்னும் சொலவடை உள்ளதை நீங்கள் அறிவீர்கள். வயிறு புடைக்க உண்ட பிறகு பெருத்திருக்கும் வயிறானது நுரையீரல் விரிவதற்கு தடை ஏற்படுத்துகிறது. எனவே  தான் ஒரு பேருணவுக்கு பிறகு உழைப்பு தவிர்க்கப்பட வேண்டும்.

இதில் குதிரைகள் சற்று  வித்தியாசமானவை. இவைகள்  புல்லையும் செரிக்க வேண்டும் அதே சமயம் வேட்டை நாய்கள் போல ஓடவும் வேண்டும். அதனால் இவற்றிற்கு நெஞ்சும் வயிறும் மூச்சுவிடுவதற்கு இணைந்தே துணைபுரிகின்றன. அதிலும் அவை ஓடும்பொழுது சுவாசத்திற்கு முதுகுத் தண்டும் துணை புரிகிறது. ஓட்டத்தோடு அவற்றின்  சுவாசமும் ஒன்றிணைந்து ஒத்திசைந்து அவை மின்னல் வேகத்தில்பாய வழி செய்கின்றன. அதுமட்டுமல்லாமல் அவை எவ்வளவு வேகமாக ஓடினாலும் அவற்றிற்கு நாய்களைப் போல் நாக்குத் தள்ளி இதய படபடப்பு நேர்வதில்லை.குதிரைகள் நாய்களைப் போல நாக்கைத் தொங்கவிட்டு panting மூலம் அல்லாமல், வியர்வை மற்றும் ஒழுங்குபடுத்தப்பட்ட சுவாசத்தின் மூலம் வெப்பத்தை கட்டுப்படுத்துகின்றன

 அவைகளுக்கு இதய படபடப்பு நேராததற்குக் காரணம்  vagal tone.

கால்பந்தாட்ட வீரர்களில் சிலர் எவ்வளவு ஓடினாலும் நாக்கு தள்ளாமல் இருக்கிறார்கள். அவர்களை பரிசோதித்த டாக்டர்கள் அவர்களுக்கு இந்த vagal tone அதிகம் இருப்பதை உறுதி செய்தனர். பாராசிம்பதட்டி தானியங்கி நரம்பு மண்டலத்தின் முக்கிய நரம்பான வேகஸ், நாம் வேகமாக ஓடும் பொழுதும் இதயத்தை ஆற்றுப்படுத்த வல்லது. நமது உடல் நலத்தை பாதுகாப்பதில் இது முக்கியபங்கு வகிக்கிறது.

இந்த வேகஸ் நரம்பை நினைவில் வைத்துக் கொள்ளுங்கள். இதுவும் சிம்பதெட்டிக் நரம்புகளும் உடலின் பல உறுப்புகளை கட்டுப்படுத்தும் தன்னியக்க நரம்பு மண்டலத்தின் (Autonomic Nervous System) முக்கிய பகுதிகளாகும். இந்நரம்புகள் சில இடங்களில் கொத்துக்கொத்தாக (nerve plexuses/ganglia) அமைந்துள்ளன. அவற்றின் அருகாமையில் சில முக்கிய நாளமில்லா சுரப்பிகளும் (endocrine glands) காணப்படுகின்றன. சிவ தத்துவத்தில் கூறப்படும் ஏழு சக்கரங்கள் அமைந்துள்ளதாகக் கருதப்படும் பகுதிகளும், இந்த autonomic nerve plexuses மற்றும் endocrine glands அமைந்துள்ள பகுதிகளும் கிட்டத்தட்ட  ஒத்துப் போகின்றன.

  மூலாதார சக்கரம் தான் முதல் சக்கரம். அதிலிருந்து குண்டலினி சக்தியை எழுப்பி சகஸ்ர நாம சக்கரத்திற்கு கொண்டு வருவதே யோக கலையின் உச்சம்.

தானியங்கி நரம்புமண்டலத்தின் தூண்டுதலால் மூக்கின் இரு துவாரங்களிலும் காற்றோட்டத்தின் அளவு சில மணி நேர இடைவெளியில் மாறிக்கொண்டிருக்கும்  (மூக்கு அடைத்துக்கொண்டு ஒரு பக்கம் மூச்சு விடுவதற்கும் இதற்கும் சம்பந்தமில்லை). Nasal cycle என்று அறிவியலாளர்கள் இதை அழைக்கின்றனர். இதை நமது முன்னோர்களும் அவதானித்து உள்ளனர்.

‘கால்’ என்கிற வார்த்தைக்குக் காற்றுன்னு அர்த்தம். கால் என்னும் சொல்லுக்கு காலம் என்றும் அர்த்தம். நாம் காலமாகாமல் இருக்க கால் என்னும் மூச்சே காரணம். காலம் தான் எமன்.

காற்றின் ஓட்டத்துக்குக் ‘கலை’ என்றும் சொல்லப்பட்டிருக்கு. மூக்கின் இடப்புறத் துவாரத்தில் ஓடும் மூச்சுக்கு சந்திரகலை என்று பெயர். வலப்புறத்துக்கு சூரியகலை என்று பெயர். உலகத்தில் சந்திரனும் சூரியனும் மாறி மாறி ஒளி தருவது போல இடகலையிலும் (வல)பிங்கலையிலும் சுவாசம் மாறி மாறி ஓடும்.

கண்ணதும் காய்கதிரோனும் உலகினை

உள் நின்று அளக்கின்றது ஒன்றும் அறிகிலார்

விண் உறுவாரையும் வினை உறு வாரையும்

எண் உறும் முப்பதில் ஈர்ந்தொழிந்தாரே (திருமந்திரம் 184)

(கண் = குளிர்ந்த நிலவு)

சூரியனும் சந்திரனும் மாறி மாறி வருவதும், சில நேரம் சேர்ந்தே இருப்பதும் போலவே சந்திரகலை, சூரியகலை என்பதை முப்பது வயதுக்குள் உணர்ந்து, சரியான காலத்தில் வேலைகளைச் செய்கிறவர்கள் வீடு பேற்றை அடைவார்கள்; பிறர் வினைப் பயன்களில் அகப்பட்டுத் துன்பம் அடைவார்கள் என்பது இப்பாடலின் பொருள்.

இரவும் பகலும், சூரியனும் சந்திரனும், பகலில் சிம்பதடிக் நரம்புமண்டல பதட்டமும் இரவின் பாராசிம்பதெடிக் நரம்புமண்டல ஆற்றுதலும் எவ்வாறு ஒரு ஊசல் போல் ஒவ்வொரு நாளையும் கடத்துகின்றன என்பதை நாம் அறிவோம்.

ஒவ்வொரு மூச்சிலுமே இந்த ஊசலாட்டம் நிகழ்கிறது.

மூச்சு உள்ளிழுக்கப்படும் போது இதயப் படபடப்பு அதிகரித்து பின் மூச்சை வெளியே விடும் போது இதயப்படபடப்பு தணிகிறது. இதை 'சைனஸ் அரித்மியா' என்கின்றனர் அறிவியலாளர்கள்.

ஒரு நிமிடத்தில் சுமார் 15 மூச்சு நம்மால் விடப்படுகிறது. ஒரு நாளில் 21600 மூச்சுகள்.

பேச்சு என்பது கட்டுப்படுத்தப்பட்ட வெளிசுவாசம் என்பதை நாம் அறிவோம். மூச்சை உள்ளே இழுக்காமல்  தொடர்ந்து பேசிக்கொண்டே இருந்தீர்களானால், மூளைக்கு போகும் பிராணவாயுவின் அளவு  குறைய ஆரம்பிக்கிறது. இது ஆபத்தை விளைவிக்கும்.

பேச்சு என்பது உயிர் எழுத்துக்கள், மெய்யெழுத்துக்கள் மற்றும் உயிர்மெய் எழுத்துக்கள்  துணையுடன் நம்மால் நிகழ்த்தப்படுகிறது.

விலங்குகளை கவனித்துப்பார்க்கும் போது அவை உயிரெழுத்து ஓசைகளையே அதிகம் எழுப்புகின்றன (உதாரணம்: ஊளை). மேலும் அவை உயிரைத்தொடர்ந்து மெய்யெழுத்துக்கள் கொண்டும் ஓசை என்னும் வெளி சுவாசத்தை மட்டுப்படுத்துகின்றன (உதாரணம்: உர்ர்ர்ர்ர் கர்ஜனை).

ஆதிகப்படியான ‘ஊளை’ போன்ற வெளிசுவாசம், மூளைக்கு பிராணனைக் குறைத்துவிடும்.

‘ஊ’ நெடில், இதை உச்சரிக்க அதிக பிராணன் தேவை. உறுமும் போது எழுப்பப்படும் ‘உ’ குறில், இது குறைந்த வளி செலவினால் எழுப்பபடும் ஒலி. அதுவும் ‘ர்’ எனும் மெய்யினைக் கொண்டு வெளிசுவாசத்தில் தடை ஏற்படுத்தும் போது வளி செலவு இன்னும் மட்டுப்படுகிறது.

உயிராற்றலால் பிறந்தது உயிர் எழுத்து, உடல் என்னும் கருவியின் துணையால் உருவானது மெய்யெழுத்து, உயிரும் மெய்யும் சேர்ந்ததால் உருவானதே உயிர்மெய் எழுத்து. நமது மொழியில் உயிர் எழுத்துக்கள் 12, மெய் எழுத்துக்கள் 18.

உயிரெழுத்து வழியாக வளியை வெளியே செல்லவிடாமல், மெய்யெழுத்துக்களோடு இணைத்து அணை போட்டதால் பிறக்கும் உயிர் மெய் எழுத்துக்கள், வளியை கும்பகத்தில் இழுத்து வைக்க முயல்கின்றன. 12 உயிர் x 18 மெய் = 216 உயிர் மெய் எழுத்துக்கள். உயிர்மெய் எழுத்துகளை உச்சரிக்கும் போது  மூச்சு வீணாவது தடுக்கபடும். உயிர் வளர்க்க உறுதுணை புரியும். உயிர் மெய் எழுத்துக்கள் நிறைய இருக்கும் நம் மொழியைப் பேசுவதே ஒரு வகை மூச்சுப்பயிற்சி தான். தமிழ் மருத்துவம் கூறும் உயிர் உடல் ஆகிய இரண்டின் இயக்கத்தை அறிந்தே தொல்காப்பியம் தமிழ் எழுத்துகளின் எண்ணிக்கையை அமைத்துள்ளது எனலாம்.

 உயிர் எழுத்துக்கள் இரண்டு வகைப்படும். அவை குறில் மற்றும் நெடில். 'அ' என்பது குறில் 'ஆ' என்பது நெடில். இதில் குறிலின் நீட்டிப்பு போல வரும் நெடில் எழுத்துக்கள் அல்லாமல் ' ஐ ' 'ஔ ' என இரு எழுத்துக்கள் கூடுதலாக இருப்பதை கவனித்திருப்பீர்கள். உயிர் எழுத்துக்கள் எண்ணிக்கை 12 எண்ணிக்கையில் இருக்க வேண்டும் என்பதற்காகவே இவ்விரு எழுத்துக்களும் உருவானதாக கூறுகின்றனர்.

உடம்படுமெய் வடிவு தோன்றும் என்று இலக்கணம் வகுக்கும் தொல்காப்பியம், அ+இ = ஐ என்றும், அ+உ = ஔ என்றும் கூறப்பட்டதன் காரணம் இதுவே என்கின்றனர்.

ஆகாயத்தை வெட்டவெளி என்றும்‌, அம்பலம்‌ என்றும்‌ கூறுவர்‌. இவ்வெட்டவெளி, பிரபஞ்சத்திலும்‌ அணுவிலும்‌ அகத்தும்‌ புறத்தும்‌ இருந்து நிலவுகிறது. ஆகாய அணுவிலும்‌ பஞ்சபூதங்களும்‌ அடங்கியுள்ளன.

விண்’வெளி’யாகட்டும், உடல் ‘வெளி’ யாகட்டும், இவ்விரு வெளியைப் பற்றி அறிவியலால் இன்னும் முழுமையாக அறியமுடியவில்லை. நமது உடலிலுலம் சரி, விண்ணிலும் சரி வெளி என்னும் சூன்யமே 99% நிறைந்துள்ளது. உடலின் வெளியை நீக்கிவிட்டுப் பார்த்தோமானால் நாம் ஒரு கடுகளவுதான் இருப்போம். நமது உடலின் வெளியைப்பற்றிய புரிதல் இருந்தால் மட்டுமே (அறிவியல் துணை கொண்டு) பின் வரும் கருத்துக்களின் நம்பகத்தன்மையை அறியமுடியும்.  பின் வரும் கருத்துக்களை முறையான பயிற்சிகள் மூலம் உணர்ந்து அறியவேண்டிவை என்பது முன்னோர்கள் புரிதல்.

அ+இ = ஐ என்றும், அ+உ = ஔ என்றும் பார்த்தோம்.

அ + உ+ ம் என்பதன் இணைப்பு ‘ஓம்’ எனப்படுகிறது.

 'அ ' என்பது  அடிவாரத்தில் இருந்து ஆரம்பித்து 'உ' என உச்சரிக்கும் பொழுது  தொண்டையில் அதிர்வை ஏற்படுத்தி 'ம்' என்று சொல்லும் பொழுது  உச்சந்தலையில்  அதிர்வை ஏற்படுத்துகிறது  என்பதை நீங்கள் அவதானிக்க முடியும். அ - என்பது முதல்வனான சிவனையும், உ -என்பது உமையையும் குறிப்பதாகவும் கருதுகிறார்கள்.

எழுத்துகள் உயிர், மெய், சார்பு என மூன்று வகை என்றும், உயிரையும் மெய்யையும் சார்ந்து வருபவை சார்பெழுத்து என்றும் உரைக்கப்படுகிறது. சார்பெழுத்துகள் மூன்றும் உயிரையும் உடம்பையும் சார்ந்து இயங்குகின்ற வாதம், பித்தம், ஐயம் ஆகிய மூன்று இயக்கங்களைக் குறிப்பவையாகும்.

அவை போல், மெய்யெழுத்துகள் ஆறு ஆறு எழுத்தாக வல்லினம், மெல்லினம், இடையினம் என மூன்று பிரிவாகப் பிரிக்கப்படுகின்றன. அவை உடம்பில் உள்ள மூலாதாரம், சுவாதிட்டானம், மணிபூரகம், அனாகதம், விசுத்தி, ஆஞ்ஞை என்னும் ஆறு ஆதாரங்களையும் அவற்றின் இடையே ஊர்ந்து செல்லும் இடகலை, பிங்கலை, சுழுனை என்னும் மூன்று நாடிகளையும் உடலின் தன்மைகளான வன்மை, மென்மை, இடைமை எனக் குறிக்கின்றன. இதை பயிற்சிகளின் மூலமே புரிந்து கொள்ள முடியும் என்கின்றனர்.

இது என்னைப் போல் உங்களுக்கும் புரியவில்லை என்றாலும் பரவாயில்லை. நாம் அறிந்துகொள்ள வேண்டிய முக்கியச் செய்தி தமிழை ஒழுங்காகப் பேசுவதே ஒரு உடல் நலம் பேணும் மூச்சுப் பயிற்சி என்பதாகும்.

மூச்சுக்காற்றே நம் உயிருக்கான ஆதாரம். ஆனால் தற்போது நாம் சுவாசிக்கும் காற்றானது  மிகவும் மாசடைந்துள்ளது. உலகசுகாதார நிலையம் 2.5 மைக்ரான் அளவு கொண்ட துகள்கள்… 15 மைக்ரோகிராம்/ cubic metre அளவிற்கு காற்றில் இருக்கலாம் என அறிவுறுத்தியுள்ளது. ஆனால் டெல்லியில் குளிர்கால நவம்பர், டிசம்பர்  மாதங்களில் இவை 600 மைக்ரோகிராம்/ cubic metre அளவைத்தாண்டி பதிவு செய்யப்பட்டு வருகிறது. நீங்கள் சிகரெட் பிடிக்காமல், மூச்சுக்கலை பயிலும் உத்தமராக இருந்தாலும் இக்காற்றை சுவாசிப்பது தினமும் ஐந்து சிகரெட்டுகளைப் புகைப்பதற்கு சமம். இதில் கார்பன் சல்ஃபர் போன்றவை மட்டுமல்லாமல் நாகம், ஈயம், மெர்குரி போன்றவற்றின் துகள்களும் கலந்துள்ளன.